2km verder

Ik sla geen dag meer over is de leidende gedachte. Mooie inspirerende woorden gehoord tijdens de openingsspeech van de Olympische Spelen. Mooie woorden over het land niet bezitten maar tijdelijk in beheer hebben voor toekomstige generaties. Ook mooie woorden voor de sporters. De sporters die jaren lang vroeg zijn opgestaan en lange dagen hebben gedraaid. Hun moment om dat te gaan doen waar ze zo lang naar toe hebben geleefd.

Voor mij was het de tweede poging vandaag. Om 20:00 regende het te hard. Eigenlijk had ik een behoorlijk stevige training moeten lopen. Dat zag ik al helemaal niet zitten vanwege onoverkomelijke man flu problemen. Nu (23:00) eindelijk toch naar buiten. En wat voelde dat goed. Ik zet een klein beetje aan. Een lichte miezer daalt op me neer. Een fatbike met twee nieuwsgierig omkijkende jongeren passeert.

Genieten van de koude lucht en het donker. Auto's passeren. Ik voel dat ik langer kan lopen dan mijn beoogde rondje. Maar weet me in te houden. Als je vermoedelijk koorts hebt gehad moet je het lichaam ook wat rust gunnen. Ik wil dat deze streak doorgaat. Het gaat om de kleine beslissingen. De kleine beslissingen die de grote makkelijker moeten maken.

Het is maar 2km. Maar het is wel weer 2km verder.

6 februari, 2026